In de strafkolonie

 

Franz Kafka

 

 

In de strafkolonie (1914), de schildering van een langzame marteldood, is geen verhaal voor gevoelige lezers. Het is ten dele voortgekomen uit Kafka’s fantasie en ten dele waarschijnlijk geïnspireerd door rapporten over martelingen in Duitse en Franse strafkolonies. Zo bracht onderzoeker Robert Heindl in Meine Reise nach den Strafkolonien (1913) verslag uit van het werk van een beul die verliefd was op zijn eigen “kunst”. Misschien heeft Kafka ook gedacht aan het Duivelseiland, de strafkolonie in Frans Guyana waar Alfred Dreyfus, de Franse officier die ten onrechte beschuldigd was van hoogverraad, gevangen werd gehouden. In 1915 deed Kafka zijn uitgever het – overigens niet gerealiseerde – voorstel de verhalen Het vonnis, De gedaanteverwisseling en In de strafkolonie te bundelen onder de titel Straffen. Wat de drie werken gemeen hebben is de nuchtere schildering van de voltrekking van drie varianten op de doodstraf na een futiel, twijfelachtig of zelfs niet-bestaand misdrijf.

 
 

In de strafkolonie