Haiku’s

 

sneeuwsporen

I

fietsspoor in de sneeuw

elegant bewijs van een

uitgestelde val

lichtschittering in

uitwaaierende spaken

van wentelend wiel

het keerpunt voorbij

de wind die tegenwerkte

geeft nu ruggensteun

schot uit een luchtbuks

wie wil niet dat ik doorrijd?

mijn eigen fietsband

ik heb echt geen haast

waarom houd ik dan niet van

ingehaald worden?

de gestrekte val

door het water omgezet

in de gave duik

hoofd boven water

galmend gegil in het bad

hoofd onder water

zwaartekracht getart

halter van honderd kilo

onder wordt boven

1106_kerkstraat (1)

II

achterwaarts gaande

knielende stratenmakers

pelgrims onderweg

mijn oude rugzak

vergezelt me altijd trouw

hij kan niet anders

mijn trein rijdt weg

of is het de trein hiernaast?

het station staat stil

wit op hemelsblauw

karrensporen in de lucht

gewist door de wind

boven de wolken

maar wel met de gordel om

en goed verzekerd

sluisdeur gaat open

zuigende watermassa

ruzie op een jacht

autoradio

bonst dof op de ruiten van

de isoleercel

oranje schijnsel

zaait twijfel in hoofd en voet

gaspedaal of rem?

tweetaktuitlaatgas

drukt mijn neus terug

in de ddr

crows-118_0181 (1)

III

krassende kraaien

vliegen in een zwarte zwerm

die uitdijt en krimpt

schreeuwende meeuwen

tien kilometer van zee

sta ik aan het strand

zwoegen door mul zand

op de duintop ademloos

kijken naar de zee

drie heuvelruggen

als gekleurde coulissen

van groen naar grijsblauw

even oude boom

een sprietje toen ik klein was

nu houtig en stram

de boom is nu hol

lente, zomer, herfst, winter

gaan aan hem voorbij

de herfst valt nu in:

het decor is nog zomers

het spel al winters

geveld, weggesleept

op een kruis gespijkerd en

versierd met kaarsen

door elkaar geschud

maar verend met de vlagen

blijft het web intact

late middagzon

over de rode ruwte

van de baksteenmuur

When-Dust-Settles-in-the-Sunlight (1)

IV

de zonnestralen

scheppen licht in de kamer

en tonen het stof

één korte poot

brengt alles op de tafel

aan het wankelen

wat een lichtgewicht,

die beschuit, en daarbij zo’n

herrie aan tafel

het ei danst vrolijk

in de pan, zonder zorgen

over het ontbijt

onvermijdelijk

wordt ook het verste brood ooit

droog en beschimmeld

main-qimg-9c779e816139f8dd28d4bfc6cee4b6b7

V

flinterdun papier

die japanse houtsnede

maar wat een indruk!

het openvallen

de geur van papier en lijm

de diepzwarte druk

bladen langs de duim

glijvlucht door het alfabet

op weg naar het woord

het penseel levert

een fraaie streek wanneer je

meegaat met het haar

in de nieuwe bieb

ruggen achter computers

verweesde boeken

armen in de lucht

honderdtwintig decibel

het grasveld geplet

in het oranje

op de foto met hemzelf

uitzinnig juichend

de hand heft de stok

longen verzamelen lucht

openingsakkoord

de harmonica

jammert haar schrijnende zang

met blikken tongen

fado uit een raam

o, en die etensgeuren

beide vervliegen

mariakapel

gloed van honderden kaarsen

slaat in je gezicht

2016