Drie essays over muziek en interpretatie

 Nikolaus Harnoncourt

In 1966 hoorde ik de naam van Nikolaus Harnoncourt (1929-2016) voor het eerst en wel van een medelid van het jeugdorkest waarmee ik optrad in Harnoncourts vaderland Oostenrijk. Volgens die violist was Harnoncourt een musicus die op basis van bronnenonderzoek de Oude Muziek een heel nieuw elan gaf. En dat bleek niet overdreven. In 1971 studeerde ik trombone aan het Koninklijk Conservatorium en kreeg de kans om onder leiding van Harnoncourt mee te werken aan een uitvoering van Monteverdi’s Orfeo. Zelden heb ik in korte tijd zoveel geleerd en met zoveel plezier gespeeld. Het was een voorrecht om te werken met hem – niet “onder” hem, zoals je meestal zegt over een dirigent. Harnoncourt is niet alleen belangrijk geweest als cellist en dirigent, maar ook als schrijver over muziek. Deze drie vertaalde essays gaan over Oude Muziek en over meer: de diepe crisis in de Europese muziek en een mogelijkheid om die te boven te komen. De oorspronkelijke tekst is: Nikolaus Harnoncourt, „Die Musik in unserem Leben“, „Zur Interpretation historischer Musik“ en „Musikverständnis und Musikerausbildung“ in Musik als Klangrede. Wege zu einem neuen Musikverständnis. Essays und Vorträge, pp. 9-31, Deutscher Taschenbuch Verlag, München und Bärenreiter Verlag, Kassel, 1985.

Drie essays over muziek en interpretatie