Autobiografische schets




Franz Schmidt

Franz Schmidt werd geboren in 1874 uit Hongaarse ouders in Pressburg, dat toen behoorde tot Oostenrijk-Hongarije en tegenwoordig als Bratislava de hoofdstad is van Slowakije. Hij overleed in 1939 in Perchtoldsdorf bij Wenen. Zijn Autobiografische schets is vermoedelijk geschreven omstreeks 1925. Schmidt was pianist, organist, cellist, muziektheoreticus en componist. In die laatste hoedanigheid werd hij in Oostenrijk vooral bekend met het oratorium Das Buch mit sieben Siegeln, vier symfonieën en orgelmuziek. Hij combineert de vormbeheersing van Johannes Brahms met de vrije tonaliteit van Max Reger, zij het dat hij twee generaties jonger was dan de eerste en de laatste een generatie overleefde. Ondanks de hoge kwaliteit van zijn muziek is hij buiten Oostenrijk weinig bekend. Typerend is dat Alban Berg zo onder de indruk was van Schmidts Tweede strijkkwartet, dat hij naar de stemkamer ging en de musici vroeg of ze het stuk voor hem nog een keer wilden spelen. De Autobiografische schets, die de periode 1874-1914 omvat, is bedoeld als materiaal voor een goede en uitvoerige biografie – die er nog steeds niet is. De Schets brengt ook een paar retouches aan in ons beeld van beroemdheden als de pianist Theodor Leschetizky en de welhaast heiligverklaarde componist en dirigent Gustav Mahler. De oorspronkelijke tekst is Autobiographische Skizze, in Studien zu Franz Schmidt I, herausgegeben im Auftrag der Franz Schmidt-Gemeinde von Otto Brusatti, pp. 11-36, Universal Edition für Franz Schmidt-Gemeinde, Wenen, 1976.

Foto: schilderij van Franz Schmidt als cellist, naar een ets van Anton Karlinsky.



Autobiografische schets